Skip to main content

Wegzakken

Omschrijving

Te langzame verdamping van oplosmiddelresten uit een net gespoten laklaag. Daardoor ontstaat een groot "teruggezakt" lakoppervlak, hetgeen tot een verminderde glans kan leiden (sluier). Bij overgangen ook als randaftekening zichtbaar. 

Oorzaken

  1. Te korte droogtijd en/of te dikke laag filler; ook kan de totale lakopbouw te dik zijn. 
  2. Te dunne of ontbrekende isolatie van de geplamuurde plekken. 
  3. Het opzwellen van oplosmiddelgevoelige ondergronden. 
  4. Verkeerde dosering van de harder voor plamuur en fillers. 5] Verkeerde lakopbouw bij TPA-laksysteem.
Beifallen
Weggezakte plamuurplek, afbeelding op ware grootte
Beigefallen
Weggezakte plek, afbeelding op ware grootte

Preventie

  1. Aanbevolen laagdikten en droogtijden aanhouden. Droging met infrarood-apparatuur voorkomt wegzakverschijnselen, omdat dan eerst de onderste lagen worden verhit. 
  2. Een isolatielaag aanbrengen die dik genoeg is (ca. 50 µm). 
  3. Vóór het aanbrengen van de lak een oplosmiddeltest met acryl- of nitroverdunning uitvoeren. Randen en oppervlakken fijner uitschuren (bij plamuren: van P80/150), basisfiller P280 - zie technische informatie). Oude laklagen die zouden kunnen opzwellen niet opnieuw plamuren (blanke metaalrand zichtbaar laten). Filler in dunne spuitgangen aanbrengen met langere tussentijdse uitdamptijden (isoleren). Product met gering oplossend vermogen gebruiken ( bijv. watergedragen filler). 
  4. Voorgeschreven mengverhoudingen aanhouden. 
  5. Lakprocédé gebruiken dat afgestemd is op de desbetreffende achtergrond.

Herstel

De beschadigde plekken vlakschuren. Opnieuw behandelen met geschikte fillers en/of aflak.